FANDOM


Βασιλεία των Ρωμαίων
Ῥωμανία

Cesarstwo Rzymian
Romania
Roman empire od 395
Navalflag-byzantium
Bizancjum
Flaga Romanii Herb Romanii
Hymn: Κύριε, σώσει τον βασιλιά!
(Panie, cesarza chroń!)
Byzantineterritory
Konstytucja Konstytucja Cesarstwa Rzymian z 1859r.
Język urzędowy grecki
Język używany pontyjski, ormiański, aramejski, arabski, koptyjski, berberyjski, serbskochorwacki, węgierski, wołoski, berberyjski, perski, kurdyjski, włoski, polski, griszes
Stolica Konstantynopol
Ustrój polityczny demokratyczny
Typ państwa monarchia parlamentarna
Głowa państwa Cesarz Kleofas d'Comche
Zależne od Imperium Osmańskie

(1372 − 1403 i 1424 − 1453)

Szef rządu Premier Hieronim Panagopoulos
Jednostka monetarna Nowy Lir Rzymski (ΝΡΛ)
Historia Państwa
Data powstania 395
Podział cesarstwa na część wschodnią i zachodnią

(395 rok)

Religia dominująca chrześcijaństwo
Strefa czasowa UTC +2 - wschód

UTC +1 - zachód

Terytoria zależne Wołoszczyzna (1478-1810)

Wenecja (1471-1550)

Cesarstwo Rzymian, również Romania (gr. Βασιλεία των Ρωμαίων; Ῥωμανια) - państwo położone w basenie Morza Śródziemnego posiadające terytoria zamorskie w Azji oraz na Karaibach.

Za początek cesarstwa uznaje się podział starożytnego imperium po śmierci Teodozjusza Wielkiego na część wschodnią i zachodnią. Początkowo językiem urzędowym była łacina, jednak od czasów Herakliusza jest nim greka, aczkolwiek ze względu na wielokulturowy charakter państwa, w wielu regionach posługuje się językami regionalnymi.

Historia Edytuj

Info Osobny artykuł: Historia Cesarstwa Rzymian

Polityka Edytuj

Ustrój Edytuj

Info Osobny artykuł: Ustrój Cesarstwa Rzymian

Ustrój demokratyczny, monarchia z dwuizbowym parlamentem (kadencja pięcioletnia):

  • Izbą Deputowanych (500 miejsc)
  • Senatem (200 miejsc + senatorowie dożywotni)

Obie izby wybierane są w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich, w głosowaniu tajnym. Od wyborów w 2015 wybierani w jednomandatowych okręgach wyborczych.

Głową państwa jest Cesarz Rzymian. Posiada on szereg prerogatyw związanych z jego tradycyjną władzą są to: swobodne prawo odwoływania i desygnowania ministrów i prezesa rady ministrów, wydawanie dekretów z mocą ustawy, prowadzenie samodzielnej polityki zagranicznej i wewnętrznej, prawa rozwiązywania parlamentu i wprowadzania stanu nadzwyczajnego, a także posiada częściową władzę sądowniczą będąc sędzią Wielkiego Trybunału Cesarskiego - najwyższej instancji, jednak zwoływany rzadko (ostatnie posiedzenie to sprawa Izydora Kantakuzena w 1946)

Panujący system polityczny jest uznawany za stabilny.

System partyjny Edytuj

Rzymski system należy do wielopartyjnych. Scena polityczna jest rozdrobniona, jednak aktualnie najważniejsze partie skoncentrowane są w dwóch obozach - rządzącej koalicji partii konserwatywnych, w tym m.in. Partii Cesarskiej oraz pozostającej w opozycji, jednak współpracującej z rządem, Albańskiej Partii Pracy. Do głównych ugrupowań zalicza się:

Podział administracyjny Edytuj

We współczesnym podziale administracyjnym cesarstwa wyróżnia się Katepanaty, Prowincje, Eparchie i Egzarchaty.

Katepanaty to jednostka, która jest zarządzana przez katepana wybieranego przez samorząd.

Eparchie obejmują obszar dużych miast, takich jak Konstantynopol, Antiochia czy Rzym.

Egzarchaty to najpowszechniejszy rodzaj jednostki podziału administracyjnego, zarządzane są przez Egzarchę wybieranego przez cesarza z kandydatów zaproponowanych przez władze lokalne.

Prowincje posiadają największą autonomię, władzę wykonawczą sprawuje Wielki Doux, który wybierany jest w powszechnych wyborach.

Do 1971 istniał despotat Trapezuntu, w którym władzę sprawował despota z rodu Wielkich Komnenów, jednak ta jednostka została rozwiązana na podstawie nowelizacji Ustawy Administracyjnej z 1900.

Siły Zbrojne Edytuj

Armia Edytuj

Armia Rzymska w XV wieku była oparta na jednostkach zwanych allagion, liczących 300 ludzi, dowodzonych przez dowódcę zwanego allagatōr, na czele stał natomiast protallagatōr. W tym czasie armia składała się z rodowitych Rzymian oraz żołnierzy zaciężnych (Słowianie, Łacinnicy). Osobistą gwardię cesarza stanowiły jednostki Gwardii Waregów (Anglovarrangoi), Paramonai (złożone z Greków) i Vardariotai (złożone ze Słowian i Węgrów), które łącznie liczyły ok. 1500 ludzi. Łącznie armia za czasów Maksymiliana liczyła 35000 żołnierzy i składała się ze 117 allagion.

Za czasów Jana Jakuba wprowadzono jednostkę tourma, która składała się z 6 allagion (ok. 1800 ludzi), dowodził nią tourmarchēs. Funkcje protallagatōra, przejął stratarchēs.

Pod koniec XV wieku tourmai były podzielone zgodnie z narodowością żołnierzy:

  • 15 jednostek greckich
  • 5 jednostek łacińskich, w tym 2 jednostki iberyjskie
  • 4 jednostki słowiańskie
  • 3 jednostki ormiańskie
  • 2 jednostki tureckie
  • 1 jednostka skandynawska

Łącznie służyło wtedy ok. 54000 ludzi, za czasów Franciszka (do 1550) łączna liczba urosła do 90000 i przywrócono temy (wyłącznie jako podział wojskowy, nie cywilny), w skład jednej thema wchodziło początkowo 5 tourmai (w 1805 powiększono ją do 10 tourmai)i dowodził nią stratēgos.

W 1806 wprowadzono katepanikioi, które składały się z 2 allagioi. Taki podział zachował się do dzisiaj:

Jednostka Liczebność Jednostki Podległe Dowódca
Stratos 990 000 55 themata Stratarchēs
Thema 18 000 10 tourmai Stratēgos
Tourma 1 800 3 katepanikioi Tourmarchēs
Katepanikion 600 2 allagioi Katepanō
Allagion 300 3 kentarchiai Allagatōr
Kentarchia 100 10 kontoubernioi Hekatontarchēs
Kontoubernion 10 brak Dekarchos

Gospodarka Edytuj

Według danych z 2015r. Romania jest pierwszą gospodarką na świecie.

Cesarstwo zajmuje pierwsze miejsce w produkcji win na świecie, duży udział mają zbiory winogron oraz innych owoców rosnących w strefie śródziemnomorskiej, zboża uprawia się w dolinach rzecznych. Istotny jest przemysł włókienniczy (Tracja), wydobycie ropy naftowej (Mezopotamia), górnictwo również jest ważne, jednak ustawowo jest ograniczony urobek (Ustawa Ekologiczna z 1910). W Północnej Italii istnieje dobrze rozwinięty przemysł motoryzacyjny - produkuje się tam automobile i pojazdy szynowe (np. "Vasilevousa").

Ważne miejsce zajmuje turystyka, sprzyja temu obecność wielu obiektów wpisanych na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego m.in. Konstantynopol, Ateny, Rzym, Aleksandria, Antiochia czy Ktezyfon.