FANDOM


Aurelianos Ybarra
Αυρελιανος Υβαρρα
A Ybarra
W przeddzień rewolucji
Generał Republiki Rzymian
Data i miejsce
urodzenia
15 lipca 1881
Adrianopol
Data i miejsce
śmierci
3 czerwca 1940
Konstantynopol
Przebieg służby
Lata służby 1905-1935
Siły zbrojne Armia Cesarska

Gwardia Republikańska

Stanowiska Dowódca Gwardii Hiszpańskiej;
Dowódca Gwardii Republikańskiej
Główne bitwy i wojny Rewolucja Kantakuzena
 
Aurelianos Ybarra, gr. Αυρελιανος Υβαρρα (ur. 15 lipca 1881 w Adrianopolu, zm. 3 czerwca 1940 w Konstantynopolu) - rzymski generał pochodzenia hiszpańskiego, znany z udziału w Rewolucji Kantakuzena po stronie republikanów. Dowódca Gwardii Republikańskiej, minister wojny w rządzie Kantakuzena.

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 15 lipca 1881 w Adrianopolu. Był synem kupca Cyryla Ybarra i nauczycielki Ewangelii Aritza.

Ojciec i matka byli pochodzenia baskijskiego. Ybbarowie zamieszkiwali Trację od XVIII wieku. Trudnili się kupiectwem, Cyryl odziedziczył majątek i prowadził interes rodzinny. Matka uczyła w szkole żeńskiej języka greckiego. Dziadek Aureliana od strony matki - Chrystodulos Aritza był członkiem Gwardii Hiszpańskiej, uczestniczył w bitwie pod Seleucją.

Aurelian uczęszczał do Liceum w Adrianopolu. Następnie rozpoczął studia prawnicze. Zrezygnował z nich po 2 lata i przeniósł się do Szkoły Studiów Językowych, gdzie studiował filologię iberyjską. W 1904 otrzymał tytuł Bakałarza Nauk Językowych.

Rok później wstąpił do I Allagionu Kawalerii Macedońskiej. W 1909 został przyjęty do Ludowej Akademii Wojskowej w Monastyrze. Po jej ukończeniu stał się młodszym oficerem. Po piętnastu latach służby cesarz Michał XI włączył go do Gwardii Hiszpańskiej, drugą po Anglovarrangoi najbardziej prestiżowej jednostce stanowiącą osobistą gwardię cesarską.

Po pięciu latach został dowódcą w miejsce Kalinika Sepúlvedy, który odszedł ze służby z powodu wieku. Pozostawał lojalny cesarzowi do czasu rewolucji, sądzi się, że wypowiedział mu posłuszeństwo z powodu zatargów z Franciszkiem Habsburgiem-de Comche, zagorzałym rojalistą.

10 stycznia 1930 wraz z 20 gwardzistami poparł premiera, który mianował go głównodowodzącym tworzących się oddziałów republiki. Z tego też powodu doszło do starcia w Blachernach, gdzie pozostało czterech waregów, którzy postanowili walczyć w obronie porządku. Zginęło ośmiu Hiszpanów i wszyscy rojaliści.

Tworząca się Gwardia Republikańska i Marynarka Republiki na samym początku miała sporo problemów, między innymi braki kadrowe (wielu starszych oficerów stanęło po stronie cesarza). Wprowadzono nowy podział armii, złączono jednostki, w których pozostało mało żołnierzy. Zdołał zwiększyć dyscyplinę i przekonać część generałów bałkańskich do przejścia na jego stronę.